Sunday, May 29, 2011

నస నాగయ్యలకు నిద్ర తక్కువ!

పిల్లలు అన్నాక ఏదో ఒకదానికి పేచీ పెట్టటం, నస పెట్టటం మామూలే. ఎప్పుడో ఒకసారి నాసా పెడితే ఏదో ఒకటి చేసి బుజ్జగించటం ప్రతి తల్లిదండ్రికి అనవాయితినే. అయితే కొంతమంది పిల్లలు అయిన దానికి కాని దానికి తెగ నాసా పెట్టేస్తుంటారు. ఈ అలవాటును మానిపించాలని ఎంత ప్రయత్నించినా నస మానిపించటం వీలుకాక పోవచ్చు. చాల సార్లు వీరి నసను భరించలేని తల్లిదండ్రులు పిల్లల వీపు విమానం మోత మోగించే సందర్భాలు ఉంటాయి.  పిల్లల్లో ఉండే ఇలాంటి ప్రవర్తనకు కారణాలు గుర్తించి దాన్ని మలుపు తిప్పకపోతే కారణాన్ని బట్టి శారీరక ఎదుగుదలలో, వ్యక్తిత్వ రూపు దిద్దుకోవటంలో తేడాలు రావచ్చు. అలవాటుగా నస పెట్టె పిల్లల్ని జాగర్తగా గమనిస్తే నస ప్రవర్తనకు ప్రధానంగా రెండు కారణాలు కనిపిస్తాయి. వాటిలో తోలి కారణం  పెంపకంలో లోపం ఒకటి కాగా, మలి కారణం పిల్లలకు నిద్ర చాలకపోవటం.

తల్లిదండ్రులు లేదా కుటుంబ సభ్యులు పిల్లల్ని అతిగా గారాబం చేయడంవల్ల మొండితనం అలవాటు అవుతుంది. ఇలా పెరిగే పిల్లలకు పట్టు విడుపులు అలవాటు కావు.  కుటుంభం మొత్తానికి తనే కేంద్రం అనే భావన వారిలో నాటుకుపోతుంది. దానితో తాము ఆడింది ఆటగా, పాడింది పాటగా అనుకుంటారు. వారు కోరింది సమకూర్చి పెడితే సరి. లేదంటే రచ్చకు దిగుతారు.  కోరింది సమకూర్చి పెట్టటం అన్ని సందర్భాలలో తల్లిదండ్రులకు వీలుకాక పోవచ్చు. అలాంటప్పుడు సాధించుకునే మనస్తత్వం అలవడుతున్న పిల్లలు పేచీకి దిగుతారు. అనుకున్నది సాధించుకోవడానికి తల్లిదండ్రుల మెడలు వంచటానికి వారికి ఉన్న ఒకే ఒక దారి నస పెట్టటం. రానురాను ఇది అలవాటుగా మారుతుంది. ఇలాంటి ప్రవర్తన లేత దశలోనే గుర్తించి కట్టడి చేయకపోతే వారి వ్యక్తిత్వ ఎదుగుదలతో ఈ ప్రవర్తన అలాగే నిలిచిపోతుంది. కాకుంటే పెద్ద అయ్యాక నస పెట్టే రూపం మారవచ్చు.

ఇక రెండో రకం, పిల్లల్లో ముందు చెప్పిన సమస్య లేకపోయినా అప్పుడప్పుడు కాని, తరచూ కాని నస పిల్లలుగా మారుతారు. ఈ పిల్లల్ని పెంపకంలో లోపం అయితే ఏమీ ఉండడు. పిల్లలు కూడా సాధారణంగా నస పెట్టె రకాలు కాదు. ఎలాంటి పిల్లలు నస పెట్టటానికి కారణం వారికి తగినంత నిద్ర లేకపోవటమే. పిల్లలు వారి వయసుకు తగ్గట్టు తగినంత సేపు నిద్ర పొతే, రోజంతా హుషారుగా, చలాకీగా ఉంటారు. నిద్ర చాలనప్పుడు వచ్చే అనేక సమస్యలతోపాటు నస పెట్టటం కూడా ఒకటి. 

పిల్లల ఎదుగుదలలో తిండి తరువాత నిద్ర అత్యంత అవసరం. అటు శరీర పెరుగుదల, మెదడు వికసించటం రెండూ దాదాపు నిద్రలోనే జరుగుతుంది. నిద్ర విషయంలో పెద్ద వారిలాగే పిల్లలు కూడా ఎవరికి వారు ప్రత్యేకమే. నిద్ర తగ్గిన పిల్లల్లో ఎదుగుదల సమస్యలతో పాటు ప్రవర్తనలో కూడా తేడా కనపడుతుంది. అయితే ఈ తేడా చంటి పిల్లల్లో ఒక రకంగా ఉంటుంది. పెద్ద పిల్లల్లో మరో రకంగా ఉంటుంది. చంటిపిల్లలు అయితే నిద్ర చాలనప్పుడు ఊరికే ఏడుస్తూ ఉంటారు. అదే పెద్దపిల్లలు నస పెడుతూ ఉంటారు.

ఎవరు ఎంతసేపు నిద్ర పోవాలనే దాంట్లో కొంత మినహాయింపులు ఉన్నప్పటికీ, నాలుగేళ్ళ నుండి పదేళ్ళ మధ్యన ఉండే పిల్లలకు కావలసినన్ని సరాసరి నిద్రపోయే వేళలు ఇలా ఉండాలి.
   
  వయసు                       నిద్ర వేళలు గంటల్లో 
   4 - 5 సంవత్సరాలు                  11. 5 
   5 - 8 సంవత్సరాలు                  11
   8 - 10 సంవత్సరాలు                10

నిద్ర తక్కువయిన పిల్లల్లో పెద్దవారిలో ఉన్నట్టే మంపుగా ఉంటుంది. మనసు నిలకడగా లేకపోవడంవల్ల దేనిమీదా ధ్యాస పెట్టలేరు. జ్ఞాపకం తగ్గటం, నిర్ణయాత్మక శక్తి లోపిస్తుంది. ఇవన్నీ నిద్ర సరిగ్గా లేనందువల్ల పిల్లల్దరిలో కనిపించే సాధారణ లక్షణం. వీటికి అదనంగా కాస్త పెద్ద పిల్లలు అయితే దుడుకు స్వభావాన్ని చూపిస్తారు. చిన్నపిల్లలు అయితే కొంతమంది మందంగా ఉంటారు. చీటికిమాటికి ఏడుస్తూ నస పెడుతుంటారు. కారణం లేకుండా ఏ చంటి బిడ్డ అయినా నస పెడుతుంటే ముందుగా ఆలోచించాల్సింది బిడ్డకు నిద్ర చాలలేదని. ఎదిగే పిల్లలకు రోజులతరబడి నిద్ర తక్కువ అయినప్పుడు శరీర పెరుగుదల కూడా మందగిస్తుంది.

ఆధునిక జీవన విధానంలో వచ్చిన మార్పులు అందరిలోనూ నిద్ర గంటలను తగ్గటానికి కారణాలు అవుతున్నాయి. టీవీ సంస్కృతి వచ్చాక చాలామంది పిల్లలు వారికి వారుగా త్వరగా నిద్రపోరు. సెలవుల్లో అయితే పరవాలేదు కానీ బడి ఉన్నప్పుడు వారిని పొద్దునే్న నిద్రలేపి పంపాల్సి ఉంటుంది. అలాంటప్పుడు వారికి నిద్ర చాలదు.

పిల్లల్లో ఆరోగ్యకరమైన నిద్ర అలవాట్లను చాలా చిన్న వయసు నుండే అలవాటు చేయాలి. ఇలా అలవాటు చేయటాన్ని వైద్య పరిభాషలో ‘బెడ్ రొటీన్స్’ అంటారు. రాత్రి భోజనం అయ్యాక వారితో కబుర్లాడటం, నిద్ర పోవటానికి ముందు పళ్ళు తోముకోవటం, స్నానం చేయటం, పడక దుస్తులు తొడగటం లాంటివి ప్రతిరోజూ విధిగా ఒక నిర్ణీత సమయంలో చేయించాలి. పడకమీదకు చేరగానే బొమ్మలు పుస్తకాలు తిరగెయ్యటం, కథలు చెప్పించుకోవటాన్ని ప్రోత్సహించాలి. ఈ పనులన్ని ఒకదాని తరువాత ఒకటిగా వరుస క్రమం మారకుండా ప్రతిరోజు చేయించాలి. ఈ మొత్తం ప్రవహసనం కనీసం అరగంటకు తక్కువ కాకుండా ఉండాలి. ఇలా చేయించడంవల్ల ఆ పని మొదలు పెట్టినప్పటి నుండి వారికి తెలయకుండానే నిద్రకు ఉపక్రమిస్తారు. ఎలా చేయటం వల్ల వారిలో నిద్ర వేళలు గట్టి పడుతాయి. కొన్ని పద్ధతులు పాటించటం వల్ల పిల్లల్లో నిద్ర సమస్యలు రాకుండా జాగర్త పడవచ్చు. 
  • వయసుకు తగ్గాట్టు పిల్లలు నిద్ర పోయే విధంగా అలవాటు చేయాలి. అంటే నిద్ర తక్కువ కాకూడదు. 
  • సెలవులతో సంబంధం లేకుండా ప్రతి రోజూ ఒకే వేళకు పడుకోవట, లేవటం అలవాటు చేయాలి.
  • సెలవుల్లో పిల్లల నిద్ర వేళలు మారకుండా జాగర్త పడాలి. ఒక వేళ మారినా, బడి తెరవటానికి వారం ముందు నుంచే నిద్ర వేళలని తిరిగి సరిచేయాలి.
  • పిల్లల రూముల్లో టీవీలు, కంప్యూటర్లు, వీడియొ గేములు లాంటివి ఉంచకూడదు. నిద్ర వేళలకు కనీసం అరగంట ముందు వాటిని కట్టేయాలి. 
  • సాయం కాలాలు, రాత్రులలో పిల్లల తినే తిండిలో చాకొలేట్స్  కోలా తాగుళ్ళు,(పెప్సి, థామస్ అప్)  లాంటివి లేకుండా జాగర్త పడాలి. వీటిలో ఉండే కెఫీన్ సహజంగా పట్టే నిద్రను చెడగొడుతుంది.
  • పాడుకొనే ముందు రిలాక్స్ కావటాన్ని పిల్లలకు నేర్పించాలి.
  • బెడ్ రోటీన్స్ ని పాటించే విధంగా వారిని తయారు చేయాలి.  

చివరిగా ఓ మడత ఏమిటంటే పెద్దవారు కూడా నిద్ర తగ్గితే నస పెడతారు. కాకుంటే పిల్లలంతా ఘోరంగా ఉండదు.

https://3.bp.blogspot.com/-yHlbBQI21vU/Ta488Ypb5ZI/AAAAAAAAAGw/udqjCQo1SJI/s200/andhrabhoomi_logo.jpg
25 మే 2011 


Friday, May 13, 2011

ప్రేమికులను విడదీయటం ఎలా ?

ఆడక: నేనో రచయిత్రిని. చాలా మంది వారి వారి సమస్యలతో నా దగ్గరకు వస్తుంటారు. ప్రస్తుతం నా దగ్గర ఉన్న సమస్య. మా ఫ్రెండు వాళ్ళ అబ్బాయి లవ్వులో పడ్డాడు. మనం ఆ అమ్మాయిని మరిచి పోయేటట్టు చేయవచ్చా? ఎన్నాళ్ళోలో?
                                                                       
                                                                            - యలమర్తి అనూరాధ, పెనుగొండ, తూ.గో జిల్లా

బదులు: ప్రేమలో పడ్డ అబ్బాయి వయసు, చదువు, చేసే పని ప్రేమించిన అమ్మాయి తాలుకు వివరాలు రాయలేదు. నిర్ణయాలు తీసుకోగలిగిన వయసు, సంపాదనలో నిలకడ ఉన్న వ్యక్తి మంచి అమ్మాయిని ఇష్టపడితే పెళ్ళి చేసుకోనివ్వక మరిపింప చేయటం ఎందుకూ?

ఈడు వయసు పిల్లలకు సహజంగానే ‘అపోజిట్ సెక్స్’ పట్ల అంటే అబ్బాయిలకు అమ్మాయిలపై, అమ్మాయిలకు అబ్బాయిలపై కొంత ఆకర్షణ ఉండటం సహజం. దీనినే ప్రేమగా వారు భావిస్తారు. ఇప్పుడు పెద్దవాళ్ళుగా ఉన్నవారు అలాంటి దశలో నుండి వచ్చినవారే. చాలా సందర్భాల్లో ఇలాంటి వాటి గురించి పెద్దగా పట్టించుకోకూడదు. వయసు పెరిగే కొద్ది ఎవరికి వారే ఈ భ్రమల నుండి బయట పడతారు. అలా కాకుండా వయసుకు మించిన ప్రవర్తన, చేష్టలు ఉన్నప్పుడు కొంత కట్టడి చేయాల్సి ఉంటుంది. మరీ అంత సమస్యగా నిపుణుల దగ్గరకు కౌన్సిలింగ్ తీసుకు వెళ్ళమని సలహా ఇవ్వండి.


...................................................................................................................................

ఆడక: మా బాబు వయసు నాలుగేళ్ళు. చాలా తెలివిగలవాడు. చురుగ్గా ఉంటాడు. మాటల పుట్ట. కాకుంటే కొన్ని పదాలు సరిగ్గా పలకలేక జారవిడుస్తాడు. మాట్లాటేటప్పుడు నాలుకు మందం అవుతున్నట్టు మనకు అనిపిస్తుంది. ‘ట’ ని ‘త’గా పలుకుతాడు. ‘అటక’ని ‘అతక’గా పలుకుతాడు. అలాగే ‘ర, డ’ అక్షరాలు, వాటి గుణింతాల పదాలను కూడా పలకలేడు. ‘ల’ని సగమే పలుకుతాడు. మా ప్రాంతంలో ఉన్న పిల్లల డాక్టరుకు చూపిస్తే వస్తాయిలే అని ‘మోంటాడ్’ అనే మందును రాసి ఇచ్చాడు. వాడుతున్నాం. అయినా ఉపయోగం లేదు. మా వాడి మాటలు విన్న కొందరు ఇది మామూలే, వయసుతో పాటు వస్తాయి అంటున్నారు. కొందరేమో స్పీచ్ థెరపీ ఇప్పించమంటున్నారు. మాకు సలహా ఇవ్వగలరు.

                                                                                                         - అనుపమ, శ్రీకాకుళం


బదులు: మీ అబ్బాయికి బహుశాః నాలుక కింద ఈనె (ఫ్రెన్యులం) లాగా ఉన్న భాగం మందంగా ఉండి అడుగు భాగానికి అతుక్కుపోయి ఉంటుంది. దీనివల్ల నాలుక పూర్తిగా అన్ని వైపులకు తిరగలేదు. ముఖ్యంగా అంగలికి నాలుకకు కొస తగలదు. దీన్ని ‘టంగ్ టై’ అంటారు. పైన మీరు చెప్పిన అక్షరాలు అన్ని నాలుక చివరను అంగిలికి అంటించి పలకాల్సినవి. ‘టంగ్ టై’ ఉన్న వారికి నాలుక కొస అంగిలికి అంటుకోనందువల్ల సరిగ్గా పలుకలేరు. మీ అబ్బాయిని ఒకసారి ‘సర్జన్’కి చూపించండి. అతుక్కున్న భాగానికి చిన్న గాటు పెట్టడం ద్వారా నాలుకను పూర్తిగా విడుదల చేస్తారు. ఇలా చేయగానే మాటలు బాగా వస్తాయి. ఒకవేళ డాక్టరు అలాంటిది ఏమీ లేదని చెబితే మీ పిల్లవాడు అలవాటుగా అలా మాట్లాడుతూ ఉండి ఉండవచ్చు. అప్పుడు స్పీచ్ థెరపీ ఉపయోగపడుతుంది. బడికి పంపబోయేలోపల మాట సరిగ్గా పలకగలిగే విధంగా చెయ్యాలి. ‘మోంటాడ్’ మందును ఆపేయండి. దానవల్ల ఖర్చు తప్ప ఒరిగేది ఏమీ ఉండదు.

11 ఏప్రిల్ 2011 



Saturday, May 7, 2011

పిల్లలతో ఇల్లు పీకి పందిరి వేయించే ADHD

ఆనందరావు, సుజాతలకు ఒక్కగా నొక్క కొడుకు భరత్. మూడో తరగతి చదువు తున్నాడు. పుట్టిన పిల్లవాడిని చూసు కొని మురిసి పోయారు. వాడి మీద ఎన్నో ఆశలు పెంచు కున్నారు. చిన్నప్పటి నుంచీ హుషారైన పిల్లవాడు. ఎంత హుషారు అంటే వాడితో పుట్టిన పిల్లల తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లల్ని భరత్‌తో పోల్చు కొని తమ బిడ్డలో ఏదో తేడా ఉందేమో! అని అనుమానపడేంత హుషారు వాడిది. భరత్ వయసు పెరిగే కొద్ది ఉషారు, చురుకుదనం, వయసుకు నాలుగింతలు పెరిగింది. రాను రాను వాడి చురుకుదనాన్ని భరించటం ఆనంద రావుకు, సుజాతకే కాక ఇంటికి వచ్చిన స్నేహితులు, బంధువులకు కూడా కష్టంగా ఉంది. కాలు, చెయ్యి ఒక దగ్గర ఉండవు. ఎప్పుడూ దేన్ని పగల గొడతాడో తెలియదు. ఎప్పుడు ఏ ప్రమాదాన్ని తెచ్చి పెడతాడోనని వెయ్యి కళ్ళతో గమనిస్తూ ఉండాలి. స్కూల్లో కూడా వీడిని భరించడం మా వల్ల కాదు తీసుకెళ్ళి మరెక్కడయినా చేర్చు కోండని ఒకటే కంప్లెయిట్‌లు. 
==================================================

పిల్లలు అన్నాక అల్లరి చేయకుండా ఉండరు. ప్రతి దానికి ఓ పరిమితి ఉన్నట్టే అల్లరికి కూడా ఓ పరిమితి ఉంది. భరత్‌లాంటి పిల్లల ఉషారు ఈ మితి మీరిన కోవ లోకి వస్తుంది. అతి చురుకుగా ఉండే ‘తులవ’ ప్రవర్తన పిల్లల్లో కనిపించే ఓ మానసిక రుగ్మత. దీన్ని ‘అటెన్షన్ డిఫిషిట్ అండ్ హైపర్ యాక్టిన్ డిస్టార్’’ అని, పొట్టిగా ‘‘ఎ.డి.హెచ్.డి.’’ అంటారు.

ఈ రకం పిల్లల్లో అతి చురుకుదనం ఛాయలు పుట్టినప్పటి నుంచీ ఉన్నప్పటికీ మూడు, నాలుగేళ్ళు వచ్చే వరకు అది సమస్యగా అనిపించదు. ఆ వయసులో వారిని ‘చురుకైన బిడ్డ’ కిందే పరిగణిస్తాము. 5 ఏళ్ళు నుంచి వీరు మిగతా పిల్ల లతో పోలిస్తే కాస్త తేడా కనిపిస్తుంది. వయసు పెరిగే కొద్ది వీరి లక్షణాలు ప్రస్ఫుటంగా బయట కనపడుతూ మిగతా పిల్లలతో పోల్చ లేని విధంగా ఒక్కొక్క లక్షణం బైట పడుతూ ఉంటుంది. 

ఈ జబ్బులో కనిపించే ప్రధాన లక్షణాలు ఏమిటంటే వీరి శరీరము, మనసు రెండూ నిలకడగా ఉండవు. నిద్ర పోయేటప్పుడు తప్ప మిగతా వేళలంతా కదులుతూనే ఉంటారు. ఈ పిల్లలు ఒక దగ్గర కుదురుగా ఉండలేరు. ఆడు కొనేటప్పుడు చదువుకొ నేటప్పుడు, టీవీ చూసేటప్పుడు లేదా వారికి ఆసక్తిగా ఉన్న పనుల్లో నిమగ్నం అయి ఉన్నప్పుడు మట్టసంగా ఉంటారు. కానీ ఎ.డి.హెచ్.డి. ఉన్న పిల్లలు ఇలాంటి సందర్భా లలో కూడా స్థిరంగా ఉండరు. ఎక్కడా కాసేపు కూర్చో లేరు. నిలబడ లేరు. ఎప్పుడు గెంతుతూ, దూకుతూ ఉంటారు. ఏదో ఒకదాన్ని కలియ బెడుతూనే ఉంటారు. ఆడే ఏ ఆటని పూర్తిగా ఆడరు. ప్రతి పనిని సగంలో వదిలి మరో దానివైపు పరుగులు తీస్తారు. కొత్త బొమ్మ కొనిస్తే అరగంటలో పీకి అవతల పారేస్తారు. ఒక మాటలో చెప్పాలంటే దేన్నయినా కాసేపటిలో పీకి పాకాన పడేసి అది పూర్తి కాకుండానే మరో వైపు మరలుతారు. 

పిల్లల్లో మానసిక ఎదుగుదల, బుద్ధి వికాసం బాగా జరగాలంటే నేర్చుకొనే అంశాల పట్ల మనసు నిలపాలి. అంటే ధ్యాస పెట్టాలి. ఆ ధ్యాసను తదేకంగా నిలిపి ఉంచితే దేన్నయినా నేర్చు కోగలరు. ఈ రుగ్మతతో బాధపడే పిల్లల్లో అటు ధ్యాస, ఇటు ఏకాగ్రత రెండూ ఉండవు. కాబట్టి పుట్టుకతో స్వతహాగా తెలివిగల వారు అయినప్పటికీ చదువుపరంగా దాన్ని ఉపయోగం లోకి తేవటం కష్టం అవుతుంది. 

ఈ సమస్య ఉన్న పిల్లలు చాలావరకు చదువులో వెనుకబడి ఉంటారు. చాలా మంది పిల్లల్లో వీటి తోపాటు ఇతర అసాధారణ ప్రవర్తనలు కూడా కలిసి ఉంటాయి. ఈ తరహా పిల్లలకు జాగర్త అనేది ఉండదు. నిర్లక్ష్యం ఎక్కువ. అనుభవాల నుండి జాగర్తలు నేర్చు కోలేరు. మచ్చుకు గోడ మీద నుండి దూకినప్పుడు బాగా దెబ్బలు తగిలితే రెండో సారి దూకడానికి జంకు రావాలి. కానీ ఈ పిల్లలు పది సార్లు పడ్డా అదేమీ పట్టనట్టు మళ్ళీ నిర్లక్ష్యంగా గోడ ఎక్కుతారు. కొంత మంది పిల్లలు ఉన్నట్టుండి విపరీతంగా ఉద్రేక పడి పోతారు. దుడుకు స్వభావం ఎక్కువ. చిన్న చిన్న విషయా నికే కోపం కట్టలు తెంచుకొనే వస్తుంది. ఇలా జరిగినప్పుడు చేతికి ఏ వస్తువు దొరికితే పగుల గొట్టడం, ఇతర పిల్లల్ని కొట్టడం లాంటి ప్రవర్తన కలిగి ఉంటారు. 

పై చెప్పిన రెండు లక్షణాలు ఉన్న పిల్లల్ని బడికి పోనంత వరకూ తల్లిదండ్రులు ఎలానో భరిస్తారు కానీ, బడి లోకి పోవటం మొదలైనప్పటి నుంచి ఇబ్బందులు పెరుగుతాయి. వెనుకబడి పోవటంతో తల్లిదండ్రుల్లో ఆందోళన పెరిగి పోతుంది. ఈ జబ్బుతో బాధ పడే పిల్లలు చెడి పోవడానికి ఎక్కువ అవకాశాలు ఉంటాయి. బడిలో కాని, ఆడుకొనే టప్పుడు కానీ పాటించాల్సిన నిబంధనలు పాటించరు. పైగా దురుసు ప్రవర్తనవల్ల మిగతా పిల్లలు వీరిని దగ్గరకు రానీయరు. పెద్దవారు ఈ పిల్లల్ని అంతగా ఇష్ట పడరు. ఉపాధ్యాయులకు కూడా ఇలాంటి పిల్లల పట్ల చిన్నచూపు ఉన్నందు వల్ల వారు కూడా చేర దీయరు. వీటన్నింటి పర్యవసానంగా ఒక పక్క ఈసడింపుకు గురి కావటం, మరో పక్క చదువులో రాణించ లేక పోవడం వల్ల పోకిరి పిల్లలతో చేరి ప్రవర్తన వక్రమార్గం పట్టే అవకాశం ఉంది. ముఖ్యంగా మగ పిల్లలు పొగరు బోతులుగా, జులాయిలుగా, గుర్తింపు పొందిన తన ఈడు పిల్లలు తోడయినప్పుడు ఆ వైపుగా ఆకర్షణ పెరుగుతుంది. ఆది లోనే సమస్యను గుర్తించి అడ్డుకట్ట వేయక పోతే ముందు ముందు నేర ప్రవర్తన వైపుగా ఎదగటానికి పునాదులు వేసినట్లు అవుతుంది. అదే ఆడపిల్లల్లో ఇలాంటి అవకాశం ఉండదు. కానీ తెలివి ఉన్నా చదువు సరిగ్గా సాగనందు వల్ల ఆశించిన మేరకు ఎదుగుదల ఉండదు. 

ఎ.డి.హెచ్.డి. పిల్లల్లో పైన చెప్పిన అన్ని లక్షణాలు అందరిలో ఉండక పోవచ్చు. కానీ ప్రధానంగా శరీరం నిలకడ లేక పోవడం, మనసు నిలకడగా లేక పోవడం అనే రెండు ప్రధాన లక్షణాల ఆధారంగా అసలు సమస్య ఉందా లేదా అనేది వైద్యులు నిర్ధారణ చేస్తారు. కొందరిలో కేవలం మనసు నిలకడ లేక పోవడం అనే క్షణం మాత్రమే ఉండ వచ్చు. మరికొందరిలో మనసు నిలకడగా ఉన్నా శరీరం కుదురుగా లేక పోవడం మాత్రమే ఉండ వచ్చు. ఎక్కువ మందిలో ఈ రెండింటి కలగలుపుగా లక్షణాలు ఉంటాయి. వైద్యుల లక్షణాల ఆధారంగా తీవ్రతను అంచనా వేసి, దాన్నిబట్టి చికిత్సను మందు లతో చేయాలా లేక ప్రవర్తన   సరి పోతుందా? అని నిర్ణయిస్తారు. 

చాలా మంది తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలకు సమస్య ఉందనే విషయాన్ని అంగీకరించ టానికి ఒప్పు కోరు. కొంత మంది గుర్తించినా వైద్యం చేయించ టానికి వెనుకడుగు వేస్తారు. పైగా అది మానసిక జబ్బు అని తెలిసాక ఈ విషయాన్ని అంగీకరించ డానికి మనసు ఒప్పదు. ఇలాంటి వారు మనసు వైద్యులకు తప్ప మిగతా వైద్యుల దగ్గర వైద్యం చేయించేందుకు ప్రయత్నిస్తూ ఉంటారు. ఈ వైద్యులు సమగ్ర వైద్యం అందిస్తే ఫరవా లేదు. కానీ అలా కానప్పుడు తగిన వయసులో చికిత్స చేయనందు వల్ల బిడ్డకు జరగాల్సిన నష్టం జరిగి పోతుంది. ఎందుకంటే ఈ జబ్బును వీలైనంత త్వరగా అదుపు లోనికి తెస్తే అంత బాగా విద్యలో రాణించేందుకు అవకాశాలు మెరుగు పడతాయి. ఆలస్యం అయ్యే కొద్ది జరిగిన నష్టాన్ని పూరించడం దాదాపు కష్టం అవుతుంది. 

చికిత్స: జబ్బు ఉన్నదీ... లేనిదీ... దాని తీవ్రతను అంచనా వేసి, అందుబాటులో ఉన్న చికిత్సా పద్ధతులను వివరిస్తారు. తీవ్రమైన కేసుల్లో ఖచ్చితంగా మందులు వాడాల్సి ఉంటుంది. కేవలం మందులే కాకుండా ప్రవర్తనా పరమైన చికిత్స మందులకు రంగరించాలి. మనసు వైద్యులు, క్లినిక్‌లు, సైకాలజిస్టు, సైకాలజిస్టు మెడికో సోషల్‌వర్కర్ల ఉమ్మడి పర్యవేక్షణ ప్రాతిపదికన సమగ్ర చికిత్స జరిగితే ఎ.డి.హెచ్. ని అదుపు చేయడం సులభం.
ఈ జబ్బు నూటికి తొంభై మందికి ఈడు వయసు రాగానే దానంతట అదే తగ్గి పోతుంది. అప్పటి వరకు చికిత్చను ఏదో ఒక రూపంలో కొన సాగించాలి. లేదంటే చదువు కోవలసిన వయసులో అది కొన సాగక భవిష్యత్తు పాడవుతుంది 

సాధారణ వైద్యులు ఈ జబ్బుకు వైద్యాన్ని అందించ లేరు. అలాగే సాధారణ సైకాలజిస్టులు, స్వయం ప్రకటిత కౌన్చ్సిలింగు సైకాలజిస్టులు, హిప్నటిస్తులు గా తమకు తాముగా Hypnotists  చికిత్సను అందించ లేరు.



4 ఏప్రెల్ 2011